miércoles, 10 de agosto de 2011

CARTA DE UN HIJO/A A SUS PADRES





No me des todo lo que te pido.
A veces, sólo pido para ver hasta cuánto puedo coger.

No me grites.
Te respeto menos cuando lo haces;
y me enseñas a gritar a mí también.
Y...  yo no quiero hacerlo.

No me des siempre órdenes.
Si en vez de órdenes, a veces me pidieras las cosas,
yo lo haría más rápido y con más gusto.

Cumple las promesas, buenas y malas.
Si me prometes un premio, dámelo;
pero también si es un castigo.

No me compares con nadie, 
especialmente con mi hermano o mi hermana.
Si tú me haces sentirme mejor que los demás,
alguien va a sufrir;
y si me haces sentirme peor que los demás,
seré yo quien sufra.

No cambies de opinión tan a menudo
sobre lo que debo hacer.
Decide y mantén esa decisión.

Déjame valerme por mí mismo.
Si tú haces todo por mí,
yo nunca podré aprender.

No digas mentiras delante de mí,
ni me pidas que las diga por ti,
aunque sea para sacarte de un apuro.
Me haces sentirme mal
y perder la fe en lo que me dices.

Cuando yo hago algo malo, 
no me exijas que te diga el por qué lo hice.
A veces ni yo mismo lo sé.

Cuando estés equivocado en algo, admítelo,
y crecerá la buena opinión que yo tengo de ti,
y así me enseñarás a admitir mis equivocaciones.

Trátame con la misma amabilidad y cordialidad
con que tratas a tus amigos.

Porque seamos familia
no quiere decir que no podamos ser amigos también.

No me digas que haga una cosa
si tu no la haces.

Yo aprenderé siempre lo que tú hagas,
aunque no me lo digas.
Pero nunca haré lo que tú digas y no hagas.

Cuando te cuente un problema mío, 
no me digas "no tengo tiempo para bobadas",
o "eso no tiene importancia".
Trata de comprenderme y ayudarme.

Y quiéreme. Y dímelo.

A mí me gusta oírtelo decir,
aunque tú no  creas necesario decírmelo.

lunes, 25 de julio de 2011

“Los niños aprenden lo que viven” Dorothy Law Nolte



Si los niños son educados entre reproches,  aprenden a condenar.

Si son educados con hostilidad,  aprenden a ser agresivos.

Si viven con miedo, aprenden a ser aprensivos.

Si son tratados con lástima, aprenden a auto compadecerse.

Si son puestos en ridículo, aprenden a ser tímidos.

Si viven en competencia, no aprenden a compartir.

Si son regañados por sus errores, aprenden a sentirse culpables.

Si viven carentes de estímulo,  aprenden a no confiar en sí mismos.

Si no conocen el reconocimiento, no aprenden a valorar a los demás.

Si son educados sin aprobación, aprenden a buscar relaciones tóxicas.

Si viven entre mentiras,  no aprenden el valor de la verdad.

Si son tratados sin amabilidad,  nunca aprenden a respetar a los demás.

Si los niños crecen en un entorno de seguridad,  aprenden a no temerle al futuro.

Y si viven sus años más tempranos rodeados de amor sincero, aprenden que el mundo es un maravilloso lugar donde vivir.




http://www.kanguras.org/index.php?view=article&catid=28%3Acrianza-y-educacion&id=127%3Als-nins-aprenden-lo-que-viven-dorothy-law-nolte&option=com_content&Itemid=37



sábado, 25 de junio de 2011

"TIENEN QUE ENCONTRAR ESO QUE AMAN". Discurs de Steve Jobs (Appel).

He trobat este enllaç en el Blog de Cossimo Brigantello (professor de Socials) i em pareix molt interessant. Es tracta del discurs que va fer Steve Jobs, un dels fundadors d'Appel, amb ocassió de la graduació d'alumnes d'una universitat americana.Conta tres històries sobre la seva vida. Històries que fan que pensar.
Vullc compartirles.
Enllaç del vídeo:
http://vimeo.com/1819835
Enllaç del discurs tradüit :
http://blog.fitopaldi.net/wp-content/files/2006/02/SteveJobs.pdf